rozdział 158

Perspektywa Mavericka:

Wpatrywałem się w zakrwawioną, drżącą sylwetkę Sebastiana, a jego rozpaczliwe słowa wciąż wisiały w powietrzu jak trujący smog, i coś zimnego, pogardliwego zacisnęło mi się w klatce piersiowej — nie zaskoczenie, nawet już nie złość, tylko głęboki, do szpiku kości zmęczon...