rozdział 18

Perspektywa Sebastiana:

Słuchałem jej swobodnie rzuconej troski z gorzkim uśmieszkiem.

— Można i tak powiedzieć — mruknąłem, opadając ciężko na skórzaną sofę naprzeciwko niej.

Pokój zawirował mi lekko przed oczami, ale zmusiłem się, żeby skupić wzrok na jej twarzy. Nawet o tej porze Isabelle T...