Rozdział 35 Rozdział 35

Drzwi zamykają się za Leną cichym, ostatecznym kliknięciem.

Przez chwilę po prostu stoję, dłoń wciąż oparta o futrynę, i wpatruję się w pusty podjazd, gdzie światła tylne samochodu znikają w czarnym łuku drogi. Nocne powietrze jest chłodne, stałe, rozsądne — wszystkim tym, czym udaję, że jestem.

J...