Rozdział 45 Rozdział czterdzieści piąty

Z perspektywy Leny

Winda jedzie w górę, cicho mrucząc pod naszymi stopami, ale mam wrażenie, że cały mój świat skurczył się do tego małego, metalowego pudełka… i do mężczyzny stojącego ode mnie o jeden oddech.

Sebastian nie odwraca wzroku.

Nie udaje.

Jego spojrzenie przykuwa się do mojego z ...