Rozdział 98 Rozdział dziewięćdziesiąt ósmy

Perspektywa Sebastiana

Przez pół sekundy mój mózg odmawia zarejestrowania tego, co widzę.

Wes stoi w progu mojego gabinetu, jedną dłonią wciąż opiera się o futrynę, jakby jeszcze nie wszedł do środka do końca — jakby wciąż mógł przekonać samego siebie, żeby się odwrócić. Jego wzrok przesuwa się po...