Rozdział 300 Może trochę

Coś w jej głosie sprawiło, że odwrócił się do niej. Rebecca przełknęła ślinę. Przez chwilę po prostu patrzyła na niego — na cienie pod jego oczami, na zmęczenie, które tak bardzo starał się ukryć, i na troskę, która zdawała się nigdy nie znikać z jego twarzy, ilekroć na nią patrzył.

W piersi rozlał...