Rozdział 116 116

„Ataki paniki, co?”

Kurwa. Nie chciałam aż tyle wywlekać. No i proszę — widać, jak cienko przędę. „Jestem rozsypką, okej?” podsumowuję. „Totalną rozsypką. Yulian… on już ma po uszy. Nie potrzebuje, żebym mu jeszcze dokładała.”

Nikita dotyka brody, ważąc moje słowa. „Dobra. Opowiem ci historię z pi...