Rozdział 136 136

„Yulian!”

Jej krzyk odbija mi się echem w głowie.

A potem lecę na ziemię.

39

YULIAN

To nie kula Desyi powala mnie na kolana.

To Mia.

Jej ramiona zaciskają się wokół mojej talii. Jest drobna jak mgiełka, sama skóra i kości, ale ciężar jej desperacji wybija mnie z równowagi. Pamiętam, jak kiedy...