Rozdział 161 161

„Można tak powiedzieć.” Pochyla się, kiedy mówi. Jego oddech przesiąknięty alkoholem wdziera mi się do nozdrzy, ale tłumię odruch wymiotny. „Wiesz, zaproponowałem Julianowi kawałek. Ale nie chciał wziąć.”

Na dźwięk imienia Juliana serce podskakuje mi do gardła. Modlę się, żeby tego nie zauważył. „K...