Rozdział 162 162

„Co?” Desya Bogdanow uśmiecha się szeroko, wycierając krew Brada z pięści, jakby to była drobnostka. „Spodziewałaś się kogoś innego, printsessa?”

Mój mózg dostaje zwarcia. Desya—przecież on miał nie żyć. Zastrzeliłam go. Widziałam, jak umiera.

Ale czy na pewno?

Nie. Właściwie nie. Widziałam, jak ...