Rozdział 165 165

Pociągam za spust.

Jego ostatnie słowa zostają ze mną długo po tym, jak huk strzału odbija się echem. Długo po tym, jak jego ciało osuwa się na ziemię, ze świeżą dziurą pośrodku czoła.

Długo po tym, jak gaśnie w nim światło.

Krzyk rozcina moją mgłę. Odwracam wzrok w stronę dźwięku i widzę, jak Ni...