Rozdział 44 44

Cisza zapada za mną. Dociera do mnie, że dla Juliana to musi być rzadkość — usłyszeć „nie”.

Ale w końcu jego dłoń znowu zaczyna się poruszać.

— Kurwa, kociaku — wydycha, wciągając głęboko mój zapach. — Wykończysz mnie.

A potem wsadza we mnie jeden palec.

Dreszcz przechodzi mnie cały, ostry. Wyda...