Rozdział 47 47

„Pomóż mi” — charczę.

Yulian nie każe mi tego powtarzać. „Rób tak jak ja.”

W takich chwilach rozumiem, czemu to on jest pachanem. Jak potrafi jednym gestem trzymać w garści tysiące ludzi.

Przyciska moją lewą dłoń do swojej piersi, a potem układa moją prawą na mojej. „Oddychaj” — instruuje. „Wdech...