Rozdział 63 63

„Słucham?”

„Powiedziałam: nie.” Wstaję i podchodzę do Smithersa tak blisko, że wchodzę mu prawie na nos. „Przychodzi tu z lewej strony analizami, z wyssanymi z palca zarzutami i jeszcze oczekuje, że go przeproszę?” Wskazuję na Brada, który nadal rozwalony siedzi na kanapie, jak król na swoim choler...