Rozdział 67 67

„Dobranoc, Yulianie.”

„…Dobranoc, Mio.”

I już jej nie ma.

W sekundzie, w której znika za moimi drzwiami wejściowymi, wracam długim krokiem do sypialni, zatrzymując się tylko po to, żeby wyciągnąć z lodówki butelkę lodowatej wody.

A potem wylewam całą zawartość Nikicie na twarz.

„KURWA!” Zrywa s...