Rozdział 69 69

Spojrzenie Juliana przeskakuje na moje. Szarość jego tęczówek jest płaska, nie do odczytania, stalowe lustro dla moich. Nie zdradza niczego. „Z nią w porządku.”

„To dość lakoniczna diagnoza.” Próbuję się zaśmiać, ale wychodzi mi krucho, jakby zrobione z cienkiego szkła. „Będę potrzebowała trochę wi...