Rozdział 232 Odrodzenie

♡ Leila ♡

On milczy.

Wzrok przykleja mi się do jego wytatuowanego przedramienia i coś we mnie zwyczajnie pęka.

Cholera.

To nie był sen.

To nie był Tobias.

To był Cain.

Rzeczywistość walnęła mnie tak mocno, że aż zabrakło mi tchu.

Widzę, jak sztywnieje, słyszę, jak klnie pod nosem, jak w poś...