Rozdział 102 JUNIPER

Knox w końcu sobie poszedł.

W chwili, gdy drzwi kliknęły za nim, osunęłam się na sofę i przerzuciłam jedno ramię przez oczy, jakbym czystą siłą woli mogła odciąć się od całego poranka.

Ból głowy pulsujący za skroniami wyglądał, jakby poczuł się osobiście urażony wodą, którą już w siebie wmuszałam,...