Rozdział 64 JUNIPER

– Nie każ mi żałować, że nie wyszłam tamtym tylnym wyjściem.

– Za późno, Speckles. – Posłał mi ten doprowadzający do szału, bezczelnie pewny siebie uśmiech. – Już utknęłaś ze mną.

Impuls, żeby rzucić czymś w jego absurdalnie przystojną twarz, pojawił się natychmiast — butem, pachołkiem parkingowym...