ROZDZIAŁ 228

ALEXANDER

Wpadłem do prywatnej windy jak burza, a Leo był dwa kroki za mną, a w żyłach kipiała mi wściekłość, gorąca jak wrzątek.

To był poranek po tym, jak moja żona wreszcie — z własnej woli — przyjęła mnie jako swojego. Po tym, jak jęczała moje imię jak modlitwę, nosiła mój pierścionek i od...