Rozdział 100

Perspektywa Julii

Nie rozumiałam, czemu nagle zaczęłam ryczeć. Łzy po prostu popłynęły, nieproszone i zupełnie nie na miejscu, spływały mi po policzkach, zanim w ogóle zdążyłam się zorientować, co się dzieje. Ramiona Matthew otaczające mnie były bezpieczne, kojące, ale całe życie byłam uczona, żeby...