Rozdział 122

Dźwięk wieczornych dzwonów przesączał się przez kamienne mury, gdy świadomość powoli do mnie wracała. Złote promienie słońca padały ukośnie przez wąskie okna, a ja zmusiłam ciężkie powieki, by się uniosły, mimo łagodnej jasności.

W oknie stała wysoka sylwetka, odcięta na tle światła, spowita w szor...