Rozdział 126

Perspektywa Augustusa

„Lina… Lina!” Słowa wyrwały mi się z gardła, gdy patrzyłem, jak osuwa się na drewnianą podłogę niczym zepsuta lalka, a jej złote włosy rozlewają się po szorstkich deskach w potarganych falach, łapiąc migotliwy blask świec.

Moja smoczo zrodzona furia, która jeszcze przed chwil...