Rozdział 139

Popołudniowe światło przesączało się przez ciężkie zasłony moich prywatnych komnat, kiedy zapadałem w niespokojny odpoczynek, a ciało domagało się wytchnienia od nieustannego ciężaru rządów i od pochłaniających myśli o Linie, które dręczyły mnie w każdej chwili czuwania. Sen stał się rzadkim luksuse...