Rozdział 43

Ciężkie dębowe drzwi zatrzasnęły się z ostatecznością, od której rozbolały mnie kości. Stałem jak wryty w sali wojennej, patrząc, jak Augustus odprawia Selasa oschłym gestem, po czym zamek kliknął na swoim miejscu z cichą precyzją zamykania grobowca.

Przetrwałem trzydzieści lat, lawirując w dworski...