Rozdział 53

Z perspektywy Liny

Patrzyłam, jak pióro Augusta skrobie po pergaminie, a dłonie miałam zaciśnięte sztywno wzdłuż ciała, żeby nie zaczęły drżeć. Cisza ciągnęła się nie do zniesienia, aż wreszcie zebrałam się na odwagę, by się odezwać. – Wasza Wysokość, co z moją matką…? Czy są jakieś wieści?

Nie po...