Rozdział 118

Elora

Zamarłam, obserwując w lustrze, jak zmienia mu się twarz — dezorientacja ustępuje miejsca alarmowi. — Wszystko jedno. Nie będę wiele chciała. I na pewno nie szepnę już za tobą dobrego słowa do Richarda.

— Co? — Samochód szarpnął, gdy ojciec wcisnął hamulec. Opony zapiszczały na asfalcie, a m...