Rozdział 204

Elora

Ciemność połknęła moje słowa w całości, zostawiając tylko dźwięk urywanego oddechu odbijający się echem po pustej sali.

A potem rozległ się śmiech.

„Doprawdy?” Głos Sienny popłynął przez czerń, jak jedwab na potłuczonym szkle. „Nie spokojnie, nie szybko, nie godnie — to naprawdę najlepsze, ...