Rozdział 212

Elora

Lód pod ostrzami wydaje mi się obcy.

Nie zły, nie w tym sensie — po prostu nieznajomy, jak język, którym nie mówiłam od lat, a który nagle ktoś każe mi władać bez ostrzeżenia. Odbijam się, sprawdzając krawędzie, czując znajome pieczenie w udach, kiedy przechodzę z prostego ślizgu w przekłada...