Rozdział 100

— Bo... bo to, co sugerujesz, jest po prostu złe — powiedziałem, a głos mi drżał. — Ona zasługuje na... posuwasz się za daleko.

Alaric odchylił się na krześle, z kpiącym uśmiechem błąkającym się po ustach. — Tak? A może po prostu mówię prawdę, której nie chciałeś usłyszeć?

— To nie chodzi o mnie —...