Rozdział 104

Punkt widzenia Evandera

Stałem na tym pustym dziedzińcu długo po tym, jak Ravena zniknęła, z klatką piersiową jak wydrążoną, obolałą od środka. Wieczorne powietrze zdążyło się zrobić zimne jak diabli, ale ledwo to czułem. Czułem tylko ból, promieniujący gdzieś z głębi mnie, jakby ktoś rozżarzył...