Rozdział 44

POV Raveny

Oczy Luciena spotkały się z moimi tylko na sekundę, ale zobaczyłam w nich wyłącznie żal. Potknął się w kroku, a usta rozchyliły mu się tak, jakby chciał coś powiedzieć. Może chciał mi powiedzieć, że przeprasza.

Tyle że ja nie chciałam tego słyszeć.

Utrzymałam jego spojrzenie, po cz...