Rozdział 37 Mamo, jesteś zbyt zła

„Uch… Seraphine, to tak cholernie boli…”

Vivian osunęła się na podłogę. Z głowy i nóg lała się żywoczerwona krew, strużkami, bez opamiętania. W mgnieniu oka jej ubranie było nią całe przesiąknięte.

– Nic ci nie jest…?

Seraphine wiedziała, że Vivian specjalnie rzuciła się ze schodów — pewnie zast...