Rozdział 229

ANDY

Brzęczenie odbijało się echem od kamiennych ścian mojej celi, wesoła melodia, która wydawała się obscenicznie nie na miejscu w przytłaczającej atmosferze lochu. Skubałem ołowiane kajdany na nadgarstkach, nie dlatego, że myślałem, że mogę się z nich uwolnić - praca Carol była zbyt dokładna - al...