Rozdział 141

Co za ciekawe.

W poprzednim życiu Katrina zrobiła dokładnie to samo — w rozpaczy próbowała błagać, żeby ją przyjęli z powrotem, i zbierała za to niezliczone lania.

Ale nikt nigdy nie przyszedł.

Nagle się roześmiała. To był śmiech płytki, ledwo słyszalny, jak trzaskający lód na zimowym jeziorze — ...