Rozdział 143

„No to chodźmy. Zarezerwowałem stolik wcześniej.” Noah wypuścił niemal niedostrzegalne westchnienie ulgi, a do jego zwykle chłodnych oczu wkradła się odrobina ciepła.

Dobra. Idziemy. To tylko obiad.

Katrina powtarzała sobie, że nie powinna być taką tchórzliwą. Znajomi przecież normalnie chodzą raz...