Rozdział 242

Twarz Heleny zrobiła się trupio blada. Strach chwycił ją za mózg jak w imadle i zmusił, żeby cofnęła się o krok.

— Nie, Adrian, nie rób mi tego. Nie chciałam… Wrobili mnie…

Adrian parsknął lodowatym śmiechem i podszedł bliżej, patrząc na nią tak, jakby była klaunem na odpustowym jarmarku.

— Jakim...