Rozdział 338

Martina nie próbowała jej zatrzymać. Po prostu patrzyła na oddalającą się sylwetkę, a w jej spojrzeniu kryło się coś głębokiego i skomplikowanego.

— Miałaś rację, że mi o tym wcześniej przypomniałaś. — Gdy drzwi się zamknęły, Martina przez długą chwilę stała w ciszy, zanim w końcu znów odzyskała gł...