Rozdział 344

Słowa Noaha urwały się w pół zdania, a jego uszy oblał jaskrawy rumieniec.

— Ja… ja… — Najwyraźniej zauważył, jak uważnie przygląda mu się Katrina, i spanikował, plącząc się we własnych słowach. — To, co naprawdę chciałem dziś powiedzieć, to…

— Katy, panie Crane, wy też tu jesteście? — znajomy gło...