Rozdział 57

Katrina parsknęła autoironicznym śmiechem, już miała odsunąć się na bok, kiedy on poruszył się pierwszy.

Odsunął się od niej, a księżycowe światło spływało bladymi strugami, okrywając ją srebrzystą poświatą. Było w tym coś lodowatego.

Przycisnęła w sobie kłębiące się, burzliwe myśli, wmawiając sob...