Rozdział 82

„Naprawdę?” Brandon uciął mu w pół zdania, głos miał ciężki, ponury. „A jeśli to wcale nie dlatego patrzy na nas z góry, że ma jakieś plecy — tylko my pierwsi patrzyliśmy z góry na nią i to ją zmusiło, żeby znaleźć sobie własne oparcie?”

Twarz Kenta momentalnie poczerwieniała. Nie umiał się powstrz...