Rozdział 72 Rozdział 72

Z perspektywy Amary

Alaric nie pyta, co się stało.

Nie od razu. Wstaje, zapala lampę i wraca do łóżka, patrzy na rozcięcie przy mojej skroni, a jego twarz robi to, co zawsze robi, kiedy musi dźwignąć coś, co wolałby okazać inaczej — opanowana, spokojna, z tą charakterystyczną cechą faceta, kt...