Rozdział 100

Elara

Wstałam. Nogi miałam bardziej pewne, niż się spodziewałam.

– Tak – odpowiedziałam.

Uśmiech Victorii nie sięgnął oczu.

– No pewnie. Elara Vance. Zawsze musiałaś wtykać nos tam, gdzie cię nikt nie prosi.

– Walczę o elementarną przyzwoitość – odparłam spokojnie. – Przepychasz awaryjną oper...