Rozdział 104

Elara

Nocne powietrze nad Bronksem napierało na moje okno jak coś żywego — w oddali wyły syreny policyjne, na dole jakaś para darła się na siebie po hiszpańsku jak z karabinu maszynowego, a za ścianą sączył się cichy bas muzyki Yuki.

Leżałam na wąskim łóżku, gapiąc się w zacieki na suficie, które ...