Rozdział 107

Elara

Budzik w moim telefonie roztrzaskał kruchą ciszę poniedziałkowego poranka punktualnie o szóstej. Prawie nie spałam – mój umysł mieliły pochodne i chronologia historii sztuki, dopóki niebo za wąskim oknem nie zaczęło jaśnieć, przechodząc z głębokiej czerni w siny fiolet. Teraz, gdy mrugałam, ...