Rozdział 110

Elara

Nie zatrzymałam się, kiedy Julian zawołał moje imię. Szłam dalej, z ramionami sztywno uniesionymi, wzrok wlepiony w wejście do stołówki przede mną. Dzwonek na obiad właśnie zadzwonił i korytarz wypełniał się uczniami płynącymi w tym samym kierunku, ich głosy wznosiły się w wesołym harmidrze.

...