Rozdział 12

Elara

Ciemność nie powinna była być aż tak ciężka.

Szarpnęłam się ze snu o 2:17, z sercem tłukącym się o żebra, jakby chciało wyskoczyć. W pokoju było za cicho — ta szczególna, gęsta cisza nocnego dworu Blackwoodów, kiedy nawet ściany zdają się coś ukrywać. Lampka na biurku rzucała słabą, żółtawą ...