Rozdział 143

Elara

Czułam na sobie każde spojrzenie jak kolejne ukłucie igły. Mój apetyt – i tak praktycznie zerowy – zniknął zupełnie. Ale zmusiłam się, żeby wziąć kolejny kawałek sushi, przeżuć go i przełknąć, chociaż smakował jak tektura. Bo jeśli teraz bym wstała i wyszła, wyglądałoby to jak przyznanie się ...