Rozdział 17

Elara

Julian cofnął się chwiejnie. Kiedy stracił ze mną kontakt, aż nim zachwiało. Po jego otępiałej od narkotyków twarzy przemknął cień dezorientacji – prawdziwe oszołomienie zmieszane z czymś dużo mroczniejszym. Pożądaniem. Głodem. Chemią, która nie miała nic wspólnego z wyborem.

– Nie jestem Sl...