Rozdział 18

Julian

Drzwi zatrzasnęły się cicho za jej plecami.

Siedziałem na łóżku, gapiąc się w pustą przestrzeń, w której przed chwilą stała Elara. Głowa pulsowała tępym bólem – upierdliwe przypomnienie o tym, jak kryształ spotkał się z czaszką.

– Dziękuję.

Dwa słowa, których nigdy nie spodziewałem się do...